Hoe t begon en hoe t nu is.
Het begon allemaal in de zomer van 2005.
Ik weet niet. Deed het gewoon. Ik kotste me eten uit.
Of ik me nou dik voelde weet ik echt niet meer. Was t gewoon zat. Eten moest er uit.
Zo modderde ik een paar jaar door. Soms periodes van super veel overgeven en veel sporten en dan weer periodes dat ik normaal was.
Ik denk dat ik in de zomer van 2006 echt actief werd op PA sites. allemaal thinspo zoeken enzo. Ik telde nonstop calorieen. sporten. alles wat er bij hoort. En zo viel ik ook wel af. Maar hield t nooit lang vol. Ging altijd weer vreten en kotsen. Zo viel ik (gelukkig?) nooit echt heel veel af. Misschien had ik dat wel moeten doen. Dan was ik al veel eerder geholpen..
Ik begon denk eind schooljaar 2007 met snijden. ik zag het op een film. En had er wel al vaker overnagacht. En toen opeens brak er een glas. En deed ik het gewoon. En wat was dat ontzettend fijn!
Maar nog steeds viel het nog wel mee. In ieder geval dat vond ik.
Ik vond dat ik helemala geen ES had. EN stelde me maar aan. Moest maar is echt een ES hebben. En toen ging ik vanaf febrauri 2008 nonstop kotsen tot uhh. november 2009.
maar toen. Toen brak ik denk ik in wel duizend stukjes. Ik was op. kapot gewoon. Ik kon niet meer. Ik hield al 3 jaar zo'n groot geheim bij mij. Ik was op van school. Ik was op van het me zo ontzettend depressief voelen.
Dus belde ik Jeugdzorg.
Toen begon t riedeltje.
Ik werd zowat gedwongen het mijn ouders te vertellen. vreselijk. ik denk er niet meer aan terug. me vader gaf me zo''n vreselijk gevoel. Sorry dat ik het zeg. Ik haatte hem toen echt. Een lul is het gewoon!!!
Ik werd op een wachtlijst gezet voor de GroteRivieren. Kreeg daar een psychologe. Ik kon daar uiteindelijk pas nov terecht. Nog 5 maanden helemaal alleen dus..
Tussen mijn ouders ging het slecht en ze gingen die nov officieel uit elkaar.
gaf natuurlijk weer een hoop spanningen waar ik in die 5 maanden in mijn eentje niet mee om kon gaan.
Dus ik vluchtte in school en me vereniging. Ik studeerde in leiden en zat bij een roeiverenigig. Ja. Als ik bij een verenigin ga, dan eentje waar ik dun van word:P
Ik hield het niet meer vol. Ik stopte toen heel plots met alles. En had alle tijd om depressief thuis te zitten. Vreslelijk.
Eind oktober ofzo. Ging ik fulltime bij de hema werken.
Toen in nov die psychologe. En eig werd het toen pas zwaar.
Dan moet je opeens gaan nadenken en praten en gevoelens naar boven lateb komen die je al die tijd hebt weggestopt. Het was echt ontzettend fijn daar! Die vrouw was zo lief. En hefet me zo goed geholpen. Verder geen speciale therapie. Alleen haar. Wel 3 keer emdr gehad. Ik zou een deeltijdbehandeling gaan doen op een andere locatie. maar daar was mijn ES te heftig voor.. Jammer! zou me goed geholpen hebben.
vanaf kerst 2009 ging ik toch wel steeds meer afvallen. Ik heb toen echt optijd een dietiste gekregen. Anders was ik denk ik gewoon doorgegaan. niet dat ik door haar meteen gestopt ben. Maar ook zij heeft me echt geholpen. Door haar tel ik nu geen kcal meer. En dat is echt fijn!
November 2009 was mijn laatste keer bij de Grote rivieren. Bij me dietiste kwam ik ook al niet meer zo vaak. Nu alleen nog een keer geweest in januari.Het ging eigenlijk wel goed. Kreeg steeds meer controle over mijn eten. En vooral over het kotsen! Kon het steeds minder vaak. En dan was het 2 weken. Dan weer 3 weken. En nu gewoon dalijk al 8 weken niet! Dat had ik nooit kunnen verwachten!
Sinds 8 okt heb ik ook nog is een super super lief vriendje!
Eigenlijk gingen we al heel heel goed met elkaar om sinds febr 2009. Mja. Toen hadden we gewoon nog niks officieels. Ben heel blij met hem. Hij heeft me zo goed geholpen. En dat terwijjl hij eig niks deed. Hij was er gewoon. Zonder hem was ik in crisis gekomen. Dat weet ik zeker. het eerste halfjuur vN 2009 was ik echt heel heel erg de wanhoop nabij. depressief en tot van alles in staat. en deed ook stomme dingen. maar nooit erg genoeg dat ik gehecht moest worden of me maag leeggepompt ofzo. Als ik t deed zou ik t goed doen. En anders mochten mensen vooral niet weten dat er iets was.
En nu zijn we hier.
De drang om af te vallen is er nog. Geef er nog niet echt aan toe. Maar het is er. En dat is kut. Ik eet nog niet helemaal goed. Compenseer nog altijd. Alleen nu niet door kotsen. Maar door t overslaan van maaltijden.
Ergens weet ik niet zeker of ik het wel alleen kan. Ik hoop t wel. Maar ergens weet ik ook niet of ik helemala beter wil zijn. Maar een groot deel ook wel! Zou nooit meer terug willen naar dat heel obsessief bzig zijn. Heb veel te veel andere leuke dngen aan me hoofd.
Maar de tweestrijd is zwaar. Hoop dat ik win.
pfffff. wat een verhaal!
kan ook niet kort schrijven ofzo:P
ik stop ermee.
xxx
|